11 ก.ค. 2551 North Sea Jazz Festival 2008
นี่แหล่ะ สิ่งที่รอคอยสำหรับ Trip ครั้งนี้ North Sea Jazz Festival ขอนายอยู่ต่ออีก 2 อาทิตย์ก็เพื่อนการนี้โดยเฉพาะ จริง ๆ แล้ว กำหนดกลับต้องเป็นวันที่ 28 มิ.ย. แต่เวลาที่ขอวีซ่าฮอลแลนด์ เค้าจะให้เวลาเราเพิ่มอีก 14 วัน เลยทำให้อยู่ได้ถึงวันที่ 15 ก.ค. ... ทีแรก จะไม่ได้เงินเบี้ยเลี้ยงตามเวลาที่อยู่ต่อ แต่เวลาที่เราอยู่ก็ทำงานไปด้วย เค้าก็เลยจ่ายให้ค่ะ อ๊ะ ๆ อย่าคิดว่ารวยนะคะ ได้วันละ 1300 บาท ณ เวลาที่เงินยูโร = 54 บาท (T_T) ไม่รวมค่าที่พัก ค่าอาหารต้องซื้อมาทำกินเอง ตกอาทิตย์ละ 50 ยูโร (หรือมากกว่า) กินรวมกันกับพี่หน่อย กับจิ๊บ ... บางที ต้องบอกให้กินอาหารประหยัด ๆ หน่อยเหมือนกัน เพราะจ่ายมะไหว ... สาเหตุนี้ก็เป็นอีกอันที่ทำให้ค่อนข้างจะมีปัญหากันมาตลอด เพราะเรามักจะบ่นเรื่องค่ากับข้าวที่แพงเกินไป ...
ค่าตั๋ว North Sea Jazz (NSJ) เนี่ย เอ๋อยากไปมาก สำหรับเราก็จัดว่าแพงหล่ะค่ะ ซื้อตั๋วสำหรับ 3 วัน 179 ยูโร ... แต่การได้ไปดูคอนเสิร์ตที่ในชีวิตได้มีโอกาสได้ไปดูในต่างประเทศ โดยไม่ต้องเสียค่าตั๋วเครื่องบินเอง มันก็คุ้มค่าหล่ะนะ ... ทริปนี้ เลยจน ไม่มีเงินช้อปปิ้ง ทำให้เกิดปัญหากับคนอื่นบ่อย เพราะเวลาเค้าถามที่ไปเที่ยว เราก็บอกว่า ไม่ขอไปที่ช้อปปิ้งนะ ไม่มีเงิน ... ก็จะโดนเหน็บแนมเสมอ ว่าทีค่าตั๋วคอนเสิร์ตจ่ายได้ ... ยากนะที่คนอื่นจะเข้าใจ โดนเหน็บแนมมาก ๆ เข้า มีแอบเข้าไปร้องไห้ในห้องน้ำด้วย ... น้อยใจ หรือพวกเค้าจะมีความสุขเวลาเราไปยืนรอเค้าช้อปปิ้งอยู่หน้าร้านแพง ๆ ทั้งหลาย ... เฮ้อ
วันแรกของการไปดูคอนเสิร์ต เป็นวันศุกร์ ตอนกลางวันต้องไปทำงานก่อนค่ะ เป็นวันที่ต้อง Publish website ของบริษัท เพราะนายประกาศกับคนอื่นออกไปแล้ว ทำให้เป็นวันที่วุ่นวายมากกก แก้งานหลายครั้งด้วย เพราะ Agency ที่ไปจ้างทำ graphic เอาไว้เพิ่งส่งไฟล์มาให้ตอน 11 โมง แต่สุดท้ายงานก็เสร็จทัน (ฝีมือ ๆ อิอิ)
ทีแรก จะไป Ahoy ทางรถไฟค่ะ ชำนาญ ๆ อิอิ เพราะชอบขอแอบกลับบ้านเองอยู่บ่อย ๆ (ปกตินั่งรถของนาย) นั่งรถเล่นอ่ะ ชอบ ๆ ... เวลาไปเที่ยว ชอบศึกษาวิธีเดินทางของประเทศนั้น ๆ สนุกดี มันได้เรียนรู้วิถีชีวิตของเค้าด้วย ... แต่เพื่อนโทรมาว่าเสร็จงานเร็ว เค้าเลยจะมารับ ... อิอิ นั่งรถสปอร์ตอีกแล้วเรา ... แล้วพอเราขึ้นรถ ก็บ่น ๆๆๆๆ เรื่องงานที่ยุ่งทั้งวัน แล้วก็เรื่องที่โดนเหน็บค่าตั๋วที่แพง ... แบบว่า บ่นแบบระบายนะคะ ... เหอ ๆ เพื่อนเค้าคงจะสงสาร เลยช่วยออกค่าตั๋วให้คร๊าาา ... กรี๊ด ๆๆๆๆ เกรงใจก็เกรงใจ แต่เค้าเสนอมา เราก็เลยรับเอาไว้ อิอิ
รถติดมากค่ะ เรามาถึง Ahoy ตอนเกือบ 6 โมงแหน่ะ
Ahoy เป็นสถานที่สำหรับจัด Event ตัวอาคารใหญ่มาก แบ่งเป็นห้อง ๆ ... NSJ จัดเต็มพื้นที่เลย ... แบ่งเป็นห้อง ๆ ทั้งขนาดเล็ก และแบบเป็น Hall ... ศิลปินแต่ละราย จะจัดที่ห้องไหน เราก็ต้องดูตารางกันก่อน
Programme สำหรับวันนี้ค่ะ
บางคอนเสิร์ต จะเป็นแบบต้องจ่ายเงินเพิ่มค่ะ สำหรับศิลปินดัง ๆ จะแสดงในห้อง Amazon ... เอ๋ไม่ได้ดูอ่ะ เพราะบัตรส่วนใหญ่จะเต็มแล้ว และมันก็แพงด้วย อิอิ ...
เราสองคนก็ plan กันมาก่อนเหมือนกันว่าอยากดูอะไร เพราะมีหลายวงที่เราไม่รู้จัก แล้วก็อยากจะลองดู ... เริ่มแรก เอ๋เดินไปที่ห้อง Yenisel วง Empirical ไปถึงคนก็เต็มหมดแล้ว เพราะเค้าเริ่มตั้งแต่ 17.30
Empirical ห้อง Yenisel
พอยืนข้างหลัง เสียงไม่ค่อยดีเท่าไหร่ ห้องก็เพดานต่ำมากกก ... เพื่อนเอ๋ เหมือนจะไม่ค่อยชอบเท่าไหร่ อ้อ ลืมบอกไป เค้าเล่นดนตรีแจ๊สด้วยค่ะ เล่นกีต้าร์ พวกเพลง standard แต่เค้าเล่นเป็นงานอดิเรก บางทีก็จะไปแจมกับเพื่อน ๆ บ้าง ... เพื่อนร่วมวงเนี่ย อายุ 50-60 ทั้งน้านนน ...
ต่อไปที่อยากจะดู แต่เวลาใกล้เคียงกัน คือ Charles Lloyd Quartet ที่ห้อง Hudson และ Cassandra Wilson ที่ห้อง Darling ที่เดินไปทางเดียวกัน เราก็เลยเดินออกไปทางด้านที่ขายอาหาร ก็มาเจอเวทีกลางแจ้ง ... Mississippi
Codarts Big Band Conducted by Ilja
บอกไม่ถูกเหมือนกันค่ะ ว่าเพลงเป็นไง ประมาณว่าผสม Latin, Brazilian and Flamenco เค้าก็เล่นสนุกดีนะ นักร้องก็จะเต้น Flamanco ไปด้วย
นักร้องกำลังเต้น Flamanco
สนุกแค่ไหน ดูลุง (หรือป้าหว่า) คนนี้ก่อนละกัน แกเต้นอย่างเพลิดเพลินซะไม่มี
บรรยากาศข้าง ๆ เวที มุมที่ขายอาหาร ... ตอนนี้ประมาณทุ่มครึ่งค่ะ ฟ้ายังสีสดอยู่เลย
แต่แล้ว ความหวังที่จะดู Cassandra Wilson ก็ต้องหมดไปค่ะ เพราะแถวยาวมากก แล้วไม่รู้ว่าต่อแถวไปแล้วจะได้ดูหรือเปล่า เพราะถ้าคนเต็มเค้าก็จะไม่ให้เข้าไป ต้องรอจนกว่าคนอื่นจะออกมา ...
แถวยาวหน้าห้อง Darling
เลยเดินไปดู Charles Lloyd Quartet ที่ห้อง Hudson ... คนเต็มแล้วเช่นกัน ก็เลยนั่งดูที่พื้น ... วงนี้ เพื่อนอยากดูมาก (ลืมบอกไปว่าเพื่อนอายุ 49 เลยชอบดูอะไรเก่า ๆ อิอิ) เอ๋ไม่เคยฟัง แต่พอฟังแล้วก็ชอบนะ
Charles Lloyd Quartet
ถึงจะอายุมากแล้ว แต่ลีลาการเป่าก็ยังสุดยอดค่ะ
ฝีมือเก๋ากันจริง ๆ
ดูจนจบถึง 2 ทุ่มครึ่ง ... เริ่มหิวตะหงิด ๆ ทีแรกทำแซนวิชมาจากบ้าน แต่กินไปแล้วตอนเย็น ... เพื่อนเลยเลี้ยง ปลาคลิบบลิ่งทอด
ก่อนซื้ออาหาร เราต้องไปซื้อเหรียญก่อน
คนแน่นขนัด เพราะเป็นโซนสูบบุหรี่ได้ด้วย อ้อ ส่วนขายอาหารอีกจุดอยู่ข้างในค่ะ แต่ราคาแพงกว่าข้างนอก
มาแล้ว ปลาทอดของโปรด
กินอิ่มละ ฟังเพลงต่อ บริเวณนั้นมีอีกหลายห้อง ... อย่างห้อง Murray เนี่ยอยู่ติดกับที่ขายอาหารเลย ลักษณะคล้าย ๆ เต้นของพวกโรงละครสัตวเลย อิอิ
Murray
Adam Rogers กำลังเล่นอยู่พอดี เพื่อนเอ๋ปกติเค้าจะฟังแต่เพลงเก่า ๆ เค้าไม่รู้จัก ... แต่พอฟังแล้ว เค้าชอบใหญ่เลย
บรรยากาศข้างใน ... ก็คล้าย ๆ นั่งฟังในผับเหมือนกันนะ
ทีแรกที่เต็มเอี๊ยด ยืนรออยู่นานเหมือนกันกว่าจะได้นั่ง
หล่อมากกกกก (><)
ยืนรอแป๊บนึง ช่วงเปลี่ยนเพลงก็ได้นั่งค่ะ
หลายคน จะฟังเพลง สองเพลง แล้วก็เปลี่ยนดูไปเรื่อย ๆ ค่ะ แต่เอ๋อยากดูจนจบมากกว่า ถึงจะได้ดูวงน้อยหน่อยก็เหอะ
4 ทุ่มแล้ว อยากเดินไปดู Sergio Mendes ที่ Nile Hall ... แต่ไม่ได้เข้าไปดูใกล้ ๆ ค่ะ เพราะเป็น Hall ใหญ่มาก สังเกตจากตารางจะเป็นศิลปินดัง ๆ ทั้งนั้น
เข้าไม่ถึง ได้แต่ดูทางจอข้างหลัง
ที่จะยืนยังไม่มีเลยค่ะ ... ข้างหลังเป็นอัฒจันทน์สูงมาก ก็เต็มเช่นกัน
จากนั้น ก็เดินไปที่ Hall Maas เพื่อดู Lee Ritenour
เล่นออกแนวร็อค ๆ นิด ๆ นะ
เพื่อนเอ๋ไม่ค่อยชอบ Lee (บอกแล้วว่าคนแก่ ชอบอะไรเก่า ๆ) เราเลยเดินกลับมาที่ห้อง Hudson เพื่อดู Herbie Hancock Quintet ไปถึงก็เต็มหมดแล้วค่ะ เลยเดินเลาะ ๆ ไปนั่งที่พื้นหน้าเวที กรี๊ด ๆๆๆ ได้ดูระยะไม่เกิน 5 เมตรเลย
ด้วยมุมที่นั่งอยู่ เห็นแต่มือกีต้าร์ เลยกลายเป็นพระเอกของกล้องเราไปซะงั้น
ดวลกัน ๆ
เพลงมัน เริ่มออกไปเต้นหน้าเวทีแล้ว
เพื่อนถ่ายให้ เราตัวเตี้ย คนอื่นบังหมด
ประทับใจกับ Herbie Hancock มาก มีทั้งเพลงเร็ว เพลงช้า หลากหลายอารมณ์ เป็น 1 ชั่วโมงครึ่งที่อิ่มเอมจริง ๆ ... พอช่วงท้าย ๆ จะเป็นเพลงเร็ว คนก็เริ่มลุกขึ้นยืนเต้นกัน เอ๋กับเพื่อนก็ไปยืนเต้นหน้าเวทีกับเค้าด้วย
เราดู Herbie เป็นวงสุดท้าย จบตอนเที่ยงคืน จริง ๆ ยังมีวงอื่น ๆ อีกแต่เพื่อนเอ๋เค้านัดกับเพื่อนนักดนตรีเค้าเอาไว้ ... แวะดื่มน้ำผลไม้กันก่อน เจอพี่รัก อนันต์ ลือประดิษฐ์ด้วย .... คุยกันนิดหน่อย เพราะต้องรีบไป
เพื่อนเอ๋ มีเพื่อนเป็นนักดนตรีที่เล่นงานนี้ด้วย เค้าพักที่โรงแรม Hilton ซึ่งหลังคอนเสิร์ตจะมีปาร์ตี้สำหรับนักดนตรีในโรงแรม ให้แขกที่พักในโรงแรมเข้าไปดูได้ด้วย ... นักดนตรีก็จะมาเล่นแจมกัน ได้เดินกระทบไหล่ศิลปินแบบใกล้ชิดเลย แต่เอ๋เป็นคนไม่ชอบขอลายเซ็นต์อ่ะ ก็ได้แต่มองแล้วเก็บเอาไว้ในใจ อิอิ
Jam กันมันเต็มที่
คนที่เล่นเบสอ่ะค่ะ Hans เพื่อนของเพื่อนเอ๋
ใจดีมากค่ะ ตลกคุยเก่งด้วย
เราอยู่กันถึงเกือบตีสี่ ... ง่วงมาก เกือบนั่งหลับไปตั้งหลายรอบ ... กว่าจะถึงบ้านตีสี่กว่า ... ถึงบ้านสลบเหมือด ตื่นตั้งแต่ 6 โมงเช้า กลับถึงบ้านตีสี่ long day มากกกก ...